Ana içeriğe atla

İstanbul Kısa Film-İtalyan Kısaları

Tüm günümü kısalarla geçirdikten sonra asıl amacım eve gidip dinlenmekti ancak festivale çağırdığım bir arkadaşım beni tutsak etti ve İtalyan Kültür'deki İtalyan kısalarını izlemek için geri döndüm. Sonra diğer arkadaşlarım da geldi çoğaldık. Salon hınca hınç doluydu. Fransız Kültür'de olsak havasızlıktan boğulurduk ancak İtalyan'ın yüksek tavanı ve genişliği sayesinde hayattayız şu an. Özellikle de gösterim bitimindeki şaraplar ve kanepeler sayesinde geldiğimize pişman olmuyoruz:))

Maria Grazia Cucinotta "Öğretmen" adlı filmde, sabah okula gitmek için aceleyle hazırlanan, aksilikleri alt edip sınıfında derse giren öğretmeni anlatıyor. Ancak yıllar önce emekli olmuş ve çok sevdiği karısını kaybetmiş olduğunu sonra anlıyoruz ve üzülüyoruz. Mesleğini bu kadar severken ve bu kadar yalnızken istediğini yapamıyor olması içimizi sızlattı...

Giovanni Meola "Kısa Bir Tatil"de kıskanç sevgili ile nasıl başa çıkılır elinden geldiğince göstermeye çalışıyor. Gözü dönmüş güzel bir kadın, öğretmen olan sevgilisini tüm dişilerden kıskanıyor. Aralarındaki durumu düzeltmek için kaplıca tatiline gidiyorlar ve adamda kayış kopuyor. Kadın için herhangi bir erkek olduğunu ve saplantısının onu mahvettiğini anlıyor. Gaza basıyor!

Alessandro D'Ambrosi, Santa De Santis'in "Dönüş" filmi ise savaşa giden ancak firar eden bir askeri anlatıyor. Arkadaşları savaşırken geride durmuş ve sonrasında tek tabanca takılmış. Filmin biraz uzun oluşu motivasyonumuzu düşürse de filmleri izlemeye devam ettik.

Simone Petralia "Sadece Bir Öpücük" filminde eğlenceli bir giriş yapıyor ancak devamı pek öyle gelmiyor. Erasmus öğrencisi yarı İngiliz yarı italyan bir kızın sevgilisinin ablasıyla tanışması ve sonrasındaki araba yolculuğunu anlatıyor. Sadece bir öpücük isteyen sevgilisine tavır yapıp arabadan inen kızın başına lanet bir durum geliyor ve polis sorgusunda kendinden geçmiş bir halde çıkıyor karşımıza.

Matteo Pianezzi "Gülümseme" adlı filmde palyaçoluk yaparak oğluna bakmaya çalışan bir baba ve onun sağır dilsiz oğlunun yaşamından bir ana şahit oluyoruz. Oğlu üzülmesin diye çikolata alan ve ona güzel cümlelerle destek olan bir baba ve derdini anlatan bu film alkışı hak ediyor.

Festivali düzenleyenlere, sponsor olanlara ve destek olanlara teşekkür ederiz. Kısa filmler olmadan sinema olmaz.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Terminus'da Ne Var? "The Walking Dead"

Kim ölür kim kalır meselesi... İzlemeden okumayalım lüften. 4. Sezon 8. bölümün sonunda herkes hapishaneden dışarı savrulmuştu. Gözü dönmüş vali gidip bir kampı kendine göre düzenlemiş, görünürde bir aile bile kurmuştu. Ancak bu hayat onun için yeterli değildi. Kendi kendine hapishanedekileri (yani Rickleri) düşman edinmişti ve intikam almalıydı. Kamptakileri doldurup hapishaneye sürdü. Ve Hershel'in kafası gövdesinden ayrıldı... Sapkın vali bunu Michonne'nin kılıcıyla yaptı. Sonrasında karşılıklı bir saldırmaca sürdü. Otobüsle hapishaneden ayrılanlar ve bir sağa bir sola savrulanlar oldu. Ne hikmettir ki ilerleyen bölümlerde otobüsün en güvensiz yer olduğu anlaşıldı. 8. bölüm sonrasında "The Walking Dead" fanatikleri merakla bekledi. Kim nereye gitti, nasıl buluşacaklar? Rick ve Carl, Judith'i kaybetti ve bunu uzun bir süre üstlerinden atamadılar. Ağır yaralı olan Rick'i oğlu Carl gözetti. Bu süreçte babasıyla bazen monolog bazen de dial...

contemporary

Benim Evim Senin Evin- Mübadele Tiyatrosu

Basında Biz 🤍 Mimesis Dergi -Evrensel Gazetesi- Tiyatro Dergisi   OYUNU YAZARKEN ÖNCESİ VE SONRASI  Nüfus Mübadelesi’nin üçüncü kuşak torunlarından biri olarak, bu oyunu yazmayı atalarıma olan bir borç olarak görüyorum. Doğduğunuz toprakları, yurdunuzu ve anılarınızı geride bırakmak çok zordur… En acı olan ise bu kararın başkaları tarafından verilmesi ve insanların buna mecbur bırakılmasıdır. Anneannemden dinlediğim hikâyeler ve okuduğum kitaplar ruhumu bambaşka yerlere taşıdı. Bu zorunlu göçün, onu yaşayan insanların üzerinde silinmez bir travma yarattığını ve bunun farkında olmadan sonraki kuşaklara aktarıldığını hissettim. Araştırmalarım sırasında duygusal olarak çok zor günler geçirdim; bu oyunu gözyaşları içinde yazdım. Ne yazık ki bugün bile bu oyuna dönüp yeniden okumak ve üzerinde çalışmak cesaret istiyor. Bazen kendimi buna yeterince güçlü hissetmiyorum. Dilerim tarih bir daha hiç kimseye böyle acılar yaşatmaz. Yaklaşık üç yıl boyunca, mübadele nedeniyle göç etm...