Ana içeriğe atla

Mia Madre-Nanni Moretti


2015 Cannes Kiliseler Birliği Ödülü
2015 David di Donatello En İyi Kadın Oyuncu-En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Ödülü

Yazar ve yönetmen Nanni Moretti yine harikalar yaratmış... Yarı-otobiyografik filmi "Mia Madre" hem düşündürüyor hem de güldürüyor. Hastaneye yatırılan annesinin iyileşmesini bekleyen Margherita, günden güne durumunun ciddileştiği gerçeğiyle başa çıkmaya çalışır. Aynı zamanda yönetmendir ve işçilerin direnişi hakkında bir film çekmektedir. Annesinin hastalığı set zamanına denk gelince gündüz sahneleri çeker akşam da hastanede annesini bekler. Kafasını toplayabilmek için sevgilisinden bile ayrılmıştır. 
Kızı tatilden dönünce anneannesiyle Latince çalışmak için sabırsızlanır. Ne yazık ki anneannenin gücü buna yetmemektedir. Bu zayıflık ve acizlik ise Margherita'yı çileden çıkarır. Annesine zaman zaman kızar. Eski günlerde annesine karşı ne kadar sert olduğunu fark eder. Bu yüzleşme onun şimdiki ilişkilerini sorgulamasına yardım eder.
Özellikle abisinin hastalığa karşı metin oluşunu kaldıramaz. Kendini yıpratmaya devam eder. Annesinin ölmekte olduğunu kabul edemez. Biraz hayatı yumuşatmak da film için yurt dışından gelen başrol oyuncusuna kalır. Berry bunu bilerek yapmasa da Margherita sette çileden çıkar. Çünkü Berry repliklerini ezberleyemez ve sürekli sette ona vakit kaybettirir. İkisi bir gün şiddetli bir şekilde kavga ederler. Berry'nin ise bilinmeyen bir durumu vardır. Margherita kimsenin mükemmel olmadığını kabul etmeye başlar. Ve olacaklara kendini hazırlamaya çalışır.
Nanni Moretti kalbe dokunur filmler yapmakta usta. "Sevgili Günlüğüm" ve "Oğul Odası" da yönetmenin en iyi filmlerinden. Hayatın acısını, tatlısını bir arada doğru bir ölçüyle harmanlayan Nanni Moretti'nin ellerine sağlık:))
Özellikle setteki yönetmeni anlattığı bölümler izleyiciyi kahkahaya boğuyor. "Yönetmen her zaman haklıdır" sloganını ise bağıra bağıra söylüyor.


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Terminus'da Ne Var? "The Walking Dead"

Kim ölür kim kalır meselesi... İzlemeden okumayalım lüften. 4. Sezon 8. bölümün sonunda herkes hapishaneden dışarı savrulmuştu. Gözü dönmüş vali gidip bir kampı kendine göre düzenlemiş, görünürde bir aile bile kurmuştu. Ancak bu hayat onun için yeterli değildi. Kendi kendine hapishanedekileri (yani Rickleri) düşman edinmişti ve intikam almalıydı. Kamptakileri doldurup hapishaneye sürdü. Ve Hershel'in kafası gövdesinden ayrıldı... Sapkın vali bunu Michonne'nin kılıcıyla yaptı. Sonrasında karşılıklı bir saldırmaca sürdü. Otobüsle hapishaneden ayrılanlar ve bir sağa bir sola savrulanlar oldu. Ne hikmettir ki ilerleyen bölümlerde otobüsün en güvensiz yer olduğu anlaşıldı. 8. bölüm sonrasında "The Walking Dead" fanatikleri merakla bekledi. Kim nereye gitti, nasıl buluşacaklar? Rick ve Carl, Judith'i kaybetti ve bunu uzun bir süre üstlerinden atamadılar. Ağır yaralı olan Rick'i oğlu Carl gözetti. Bu süreçte babasıyla bazen monolog bazen de dial...

contemporary

Benim Evim Senin Evin- Mübadele Tiyatrosu

Basında Biz 🤍 Mimesis Dergi -Evrensel Gazetesi- Tiyatro Dergisi   OYUNU YAZARKEN ÖNCESİ VE SONRASI  Nüfus Mübadelesi’nin üçüncü kuşak torunlarından biri olarak, bu oyunu yazmayı atalarıma olan bir borç olarak görüyorum. Doğduğunuz toprakları, yurdunuzu ve anılarınızı geride bırakmak çok zordur… En acı olan ise bu kararın başkaları tarafından verilmesi ve insanların buna mecbur bırakılmasıdır. Anneannemden dinlediğim hikâyeler ve okuduğum kitaplar ruhumu bambaşka yerlere taşıdı. Bu zorunlu göçün, onu yaşayan insanların üzerinde silinmez bir travma yarattığını ve bunun farkında olmadan sonraki kuşaklara aktarıldığını hissettim. Araştırmalarım sırasında duygusal olarak çok zor günler geçirdim; bu oyunu gözyaşları içinde yazdım. Ne yazık ki bugün bile bu oyuna dönüp yeniden okumak ve üzerinde çalışmak cesaret istiyor. Bazen kendimi buna yeterince güçlü hissetmiyorum. Dilerim tarih bir daha hiç kimseye böyle acılar yaşatmaz. Yaklaşık üç yıl boyunca, mübadele nedeniyle göç etm...