Ana içeriğe atla

Mayıs 2009

yaz gelsin yaz, bu sıcaklık az!
ben yandım bittim ey sevgili!
sıra sende şimdi de sen yan!
onu gördüğüm her yere bir anıt diksem?
arşivdeki tozlar beni hepşürtüyor.
acaba giovanni gerçekten cin gördü mü?
acaba andrea benim yokluğumu fark etti mi?
"ekmek ve laleler" filmindeki gibi lalelerin bitmesini mi bekliyor?
neden her erkeğin iletişim sorunu var? (iletişim fak. okuyanlar dahildir)
çingene olsaydım keşke
daha iyi oynayabilirdim.
yoksa o sicilyalıyla evlense miydim?
hava ısınsa bu soruları -cevapsız da olsa- bırakacağım bir kenara.
aldığım kara film kitabını okusam,
arınsam
eski film izlemeyi özledim ben
küçükyalı sahilinde koşmayı
bir kahveyi yarım saatte içmeyi
yazdığın mektupları okumayı
altın portakalı
sulu portakalı
yarın doğacak bir bebek var...
günışığı görecek
onu neler bekleyecek
ben onun neyiyim?
beni nasıl bilecek
bebek sevmeyi özledim
şimdi aklıma geldi
kucağımda uyuyanlar
bitmesin bu anlar
kimse korkmasın yaşamdan
ve insandan


lego

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Terminus'da Ne Var? "The Walking Dead"

Kim ölür kim kalır meselesi... İzlemeden okumayalım lüften. 4. Sezon 8. bölümün sonunda herkes hapishaneden dışarı savrulmuştu. Gözü dönmüş vali gidip bir kampı kendine göre düzenlemiş, görünürde bir aile bile kurmuştu. Ancak bu hayat onun için yeterli değildi. Kendi kendine hapishanedekileri (yani Rickleri) düşman edinmişti ve intikam almalıydı. Kamptakileri doldurup hapishaneye sürdü. Ve Hershel'in kafası gövdesinden ayrıldı... Sapkın vali bunu Michonne'nin kılıcıyla yaptı. Sonrasında karşılıklı bir saldırmaca sürdü. Otobüsle hapishaneden ayrılanlar ve bir sağa bir sola savrulanlar oldu. Ne hikmettir ki ilerleyen bölümlerde otobüsün en güvensiz yer olduğu anlaşıldı. 8. bölüm sonrasında "The Walking Dead" fanatikleri merakla bekledi. Kim nereye gitti, nasıl buluşacaklar? Rick ve Carl, Judith'i kaybetti ve bunu uzun bir süre üstlerinden atamadılar. Ağır yaralı olan Rick'i oğlu Carl gözetti. Bu süreçte babasıyla bazen monolog bazen de dial...

contemporary

Benim Evim Senin Evin- Mübadele Tiyatrosu

Basında Biz 🤍 Mimesis Dergi -Evrensel Gazetesi- Tiyatro Dergisi   OYUNU YAZARKEN ÖNCESİ VE SONRASI  Nüfus Mübadelesi’nin üçüncü kuşak torunlarından biri olarak, bu oyunu yazmayı atalarıma olan bir borç olarak görüyorum. Doğduğunuz toprakları, yurdunuzu ve anılarınızı geride bırakmak çok zordur… En acı olan ise bu kararın başkaları tarafından verilmesi ve insanların buna mecbur bırakılmasıdır. Anneannemden dinlediğim hikâyeler ve okuduğum kitaplar ruhumu bambaşka yerlere taşıdı. Bu zorunlu göçün, onu yaşayan insanların üzerinde silinmez bir travma yarattığını ve bunun farkında olmadan sonraki kuşaklara aktarıldığını hissettim. Araştırmalarım sırasında duygusal olarak çok zor günler geçirdim; bu oyunu gözyaşları içinde yazdım. Ne yazık ki bugün bile bu oyuna dönüp yeniden okumak ve üzerinde çalışmak cesaret istiyor. Bazen kendimi buna yeterince güçlü hissetmiyorum. Dilerim tarih bir daha hiç kimseye böyle acılar yaşatmaz. Yaklaşık üç yıl boyunca, mübadele nedeniyle göç etm...